دیگرمهم نیست ....دوست داشتن یا نداشتن....رفتن یا نرفتن...
آنچه مهم است کشداربودن رخوتناک حسیست که دیگرتورا به واکنش نمیکشاند.
درآن لحظه...درسکوت فقط نگاه میکنی و نگاه می کنی و نگاه....
مرادماوصل را،مرید بی مثل را به حجله می نشاندوقصدسفرنمیکند
مرا به من نظاره کن، به سوی من اشاره کن لب ازلبم توبرنگیر،دلم بهانه میکند
بیا نسیم وصل را به کوی دل نظاره کن به صد اشاره این صنم باتوچه ها که میکند
تادیروز...فکرمی کردم یک آئینه شکسته ام...اما امروز ازیک لنگ چه انتظارمی رود درکوچه پس کوچه های طولانی.
امشب تمام عشق من تنهایی توست
امشب تمام درد من بی دردی توست
امشب دوچشم من پرازرنگ جنون است
امشب سکوت قلب من آئینه گون است
یادش بخیر آن عشق مهتابی عیان شد
دیوانه گشتم عشق من بی همزبان شد
شایددری باشد به روی آبی عشق
اما نمیدانم چرا آن درنهان شد؟
امشب سبوی خالیم سوداگرفته است
درجای جای درد هایت جا گرفته است
امشب شبم رنگی به دور ازوهم دارد
با یاد تو این دل فقط یک زخم دارد
امشب بیا ای اشک بامن یاوری کن
یک شب برای قلب من تومادری کن
امشب تمام بودنم را یاد عزیزت زیرو روکرد
آبی ترین وقت زمین را چشمم برایت آرزو کرد
دلم برای خودم می سوزه.خوش به حال دیوونه ها.
نشاني ام را براي تو مي نويسم: درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب آرزوهاي رنگي ام! درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي